Oceń przydatność:

     

Co to jest Egzystencjalizm?

Znaczenie pojęcia: doktryna filozoficzna zapoczątkowana w XIX w. przez → Kierkegaarda, podjęta w latach trzydziestych XX w. przez → Jaspersa, → Heideggera, → Sartre´a; punktem wyjścia rozważań egzystencjalistów jest twierdzenie, że, po pierwsze, → egzystencja (istnienie) poprzedza → esencję (istotę), tzn. że najpierw żyjemy, istniejemy, dopiero potem jesteśmy, mamy świadomość istnienia, dowiadujemy się o jego sensie, dlatego można powiedzieć, że nasze życie nie jest niczym zdeterminowane, nie przesądzone żadnym → losem; po drugie, człowiek jest wprawdzie istotą wolną, obdarzoną → rozumem, ale jest jakby niczym, musi dopiero nadać sens swemu istnieniu, wykorzystując swój rozum, dlatego pierwotnie jego życie jest → absurdem, niedorzecznością, czymś pozbawionym sensu, czymś, w co człowiek został wrzucony bez udziału swej woli; po trzecie, poczucie → wolności sprawia, że człowiek ma możliwość wyboru tego, jak chce żyć, kim chce być, ale jednocześnie nie może tej wolności odrzucić, pozbawić się jej, gdyż jest to stan dany, absolutny, bez ograniczeń i uwarunkowań, na który człowiek niejako jest skazany, więc musi on podjąć trud wyboru, nie może się przed nim uchylić; dlatego jego → egzystencja to pasmo udręk, → trwogi, → troski, bo nigdy nie jest do końca pewien słuszności podjętych wyborów, tym bardziej, że zastaje świat pozbawiony → wartości i zasad mogących mu pomóc w pokierowaniu swoim życiem, jest zdany tylko na siebie; po czwarte, jedynym pewnym zdarzeniem w naszym życiu jest fakt śmierci, dlatego często o niej myślimy, próbujemy się z nią oswajać albo walczymy z jej przyjściem; fakt śmierci podkreśla absurdalność naszego istnienia, bo nie dość, że przychodzimy na świat nieproszeni, bez naszej woli, to jeszcze odchodzimy z niego przypadkowo; egzystencjalizm dzieli się na dwa nurty: ateistyczny (Sartre, → Camus) i chrześcijański (Jaspers, → Marcel); inny podział to: filozofia egzystencjalna (Jaspers, Merleau-Ponty) i ontologia człowieka (Heidegger, Sartre); nurt ateistyczny rozpatruje ludzką egzystencję w świetle wyborów, stojącymi przed człowiekiem oraz ich skutkami. Wybory niosą ze sobą tragizm, są przekleństwem życia, a otaczający człowieka świat jawi się jako obcy, wypełniony → bytami w sobie, ujawniający samotność; nurt chrześcijański próbuje wskazać człowiekowi → miłość i → wiarę jako dwie wartości mogące nadać sens istnieniu, uwolnić go od nieustającego "bólu istnienia" pod warunkiem, że wyzwoli się on z posiadania rzeczy, a skupi uwagę na istnieniu, życiu, bo miłość otwiera drogę ku drugiemu człowiekowi, wiara z kolei otwiera drogę do → Boga - gwaranta słusznego wyboru; filozofia egzystencjalna próbuje tłumaczyć życie człowieka w kontekście otaczającego go świata i historii, natomiast ontologia człowieka próbuje pojąć byt ludzki zanurzony w rzeczywistości, by odnaleźć metafizyczny sens naszego istnienia.

Inne definicje geograficzne na literę E

Inne definicje geograficzne:

Co oznacza EGZYSTENCJALIZM? wytłumaczenie