PARMENIDES ELEI co to jest
Definicja PARMENIDES Z ELEI. Co znaczy Ksenofanesa. Wychodząc od tak zwany ontologicznej zasady.

Co to jest Elei Z Parmenides

Definicja PARMENIDES Z ELEI: (około 540-470 przed naszą erą) - uczeń Ksenofanesa. Wychodząc od tak zwany ontologicznej zasady tożsamości, która, sformułowana najłatwiej, głosi: "Byt jest, a niebytu nie ma", doszedł na drodze czysto rozumowej do paradoksalnych, sprzecznych z potocznym doświadczeniem rezultatów. Twierdził, iż byt nie ma początku ani końca, jest wieczny, ciągły, nieruchomy i niepodzielny, istnieć może tylko jeden niezmienny byt. Parmenides stał więc w radykalnej opozycji zarówno do Heraklita, jak i do jońskich hilozoistów. Wskazał na niezgodność prawdy rozumu z prawdą doświadczalną, opowiadając się zdecydowanie po stronie tej pierwszej, dokonał de facto rozróżnienia między porządkiem bytu i porządkiem zjawisk. Wiedzę aprioryczną wydedukowaną z założonych przesłanek ogólnych stawiał powyżej doświadczenie, ufając bardziej poznaniu myślowemu niż zmysłowemu. Na płaszczyźnie epistemologicznej utożsamiał byt z myślą, którą jednak przeciwstawiał doznaniom zmysłowym. Pisał: "…nie daj się powodować wzrokowi, który nie umie patrzeć, szumiącemu słuchowi i językowi […] myślą rozsądź sporne dociekania, o których ci rzekłem". Założona poprzez niego szkoła elejska ( eleaci) udoskonaliła jego dialektyczną i dedukcyjną metodę, mnożąc liczbę sprzecznych z doświadczeniem paradoksów, do jakich dochodził rozum na drodze czysto pojęciowej spekulacji, w czym celował w szczególności Zenon z Elei

Czym jest Elei Z Parmenides znaczenie w Słownik filozofia P .