Definicja: Beryl

» pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 4 i masie atomowej 9,0122; należy do II grupy układu okresowego pierwiastków. Jest kruchym, dość twardym srebrzystoszarym metalem o gęstości 1,8 g/cm3. B. stosowany jest w reaktorach jądrowych jako moderator oraz jako materiał na okienka w lampach rentgenowskich. Stosuje się go także do utwardzania stopów (np. brąz berylowy). Z tlenku berylu, którego temperatura topnienia wynosi 2530 C, wyrabia się tygle odporne na czynniki chemiczne.

Inne pojęcia z fizyki na literę B

Podobne definicje:

• mózg elektronowy - inaczej komputer
• Keplera prawa - trzy prawa ruchu planet: (1) torem planety jest elipsa
• kompatybilność - zgodność komputerów lub programów komputerowych. Dzięki k
• warstwy przeciwodblaskowe - cienkie warstwy nakładane na powierzchnie urządzeń
• Heisenberga siły - siły jądrowe

Co oznacza beryl? wytłumaczenie pojęcia.