BEZOKOLICZNIK co to jest
Jak się pisze Bezokolicznik. Czym jest rodzaju, czasu, trybu, a więc bez okoliczności (stąd nazwa.

Definicja Bezokolicznik

Co to znaczy BEZOKOLICZNIK: nieosobowa forma czasownika, nieokreślona pod względem rodzaju, czasu, trybu, a więc bez okoliczności (stąd nazwa). Bezokolicznik tradycyjnie przyjmuje się za formę fundamentalną czasownika, reprezentującą ten czasownik na przykład w słowniku. Zwykle kończy się na -ć ( na przykład pić, siedzieć), czasem - gdy temat czasu teraźniejszego czasownika skończony jest na k, g - ma zakończenie -c (( na przykład piec, móc). W zdaniu bezokolicznik, wchodząc w skład formy czasu przyszłego (będę pisać), tworzy orzeczenie. Może także łączyć się z czasownikami modalnymi pełniąc funkcję dopełnienia (niektórzy językoznawcy uznają, iż bezokolicznik stanowi wówczas orzeczenie wraz z czasownikiem modalnym). W zdaniach podrzędnych okolicznikowych celu może wystąpić samodzielnie jako orzeczenie, jeżeli podmiot w zdaniu nadrzędnym i podrzędnym jest taki sam, por. (( na przykład Muszę zdać maturę, by otrzymać się na studia. Jako samodzielne orzeczenie występuje także w wypowiedzeniach typu: Wejść!, Zapalić?, czyli takich, które oznaczają rozkaz albo pytanie

Czym jest Bezokolicznik znaczenie w Słownik na B .