LEIBNIZ GOTTFRIED WILHELM co to jest
Definicja LEIBNIZ GOTTFRIED WILHELM. Co znaczy matematyk; jeden z w najwyższym stopniu.

Co to jest Wilhelm Gottfried Leibniz

Definicja LEIBNIZ GOTTFRIED WILHELM: (1646-1716) - niemiecki filozof, matematyk; jeden z w najwyższym stopniu wszechstronnych i najoryginalniejszych umysłów w dziejach ludzkości; stworzył filozoficzną teorię monad jako elementarnych duchowych składników świata; opracował także, niezależnie od Newtona, zasady rachunku różniczkowego. Leibniz, chcąc pogodzić różnorodne tradycje filozoficzne, stanął na stanowisku pluralizmu metafizycznego - uważał, iż istnieje nieograniczenie sporo jakościowo odrębnych substancji, które nazwał monadami, atomami metafizycznymi. Każda monada jest zamkniętym w sobie wszechświatem, układem nie kontaktującym się i nie oddziałującym na inne ("monady nie mają okien"), lecz obdarzonym wewnętrzną energią, dynamizmem. Substancje te, zdaniem Leibniza, są nierozciągłe i niematerialne - mają więc duchową naturę, bardziej jednak w sensie arystotelesowskiej entelechii niż kartezjańskiej jaźni. Są także zdolne do postrzegania, aczkolwiek zawartość tych postrzeżeń musi być im wrodzona (ponieważ nie może być nabyta z zewnątrz), co było dosyć absurdalną konsekwencją "braku okien" w monadach. Wszystkie monady tworzą najlepszą harmonię - są ze sobą zgodne i rozwijają się równolegle, bo zostały najpierw tak samo nakręcone poprzez boskiego zegarmistrza. Tym także tłumaczył Leibniz zagadkę paralelizmu psychofizycznego. Tak, jak ją zwał Leibniz, harmonia przedustawna była, jego zdaniem, harmonią najdoskonalszą. Jest gdyż oczywiste, iż Bóg stworzył świat idealny z możliwych, zło, jakie w nim dostrzegamy, wszelakie krzywdy i cierpienia potrzebne są do uwznioślenia całości, jak kontrapunkt w doskonałej kompozycji. Zwłaszcza każde pojedyncze zło jest rezultatem złego użycia wolności. Bóg mógł, co prawda, utworzyć świat bez cierpienia i grzechu, lecz musiałby jednocześnie pozbawić go wolności, a taki świat - zdaniem Leibniza - nie byłby już najdoskonalszym z możliwych. Tak pokrótce wyglądała jego teodycea, obrona doskonałości boskiego powstania. Leibniz zrewolucjonizował również logikę, wprowadzając do niej matematyczny formalizm. Podzielił twierdzenia na pierwotne, oparte na zasadzie tożsamości i pochodne (rozumowe i faktyczne), czerpiące swą słuszność z zasady sprzeczności i racji dostatecznej. Filozofia Leibniza była popularna w pierwszej kolejności w Niemczech, rozpowszechnił i usystematyzował ją Christian Wolff, z którego czerpał natomiast Immanuel Kant. Główne dzieła z olbrzymiej spuścizny to: Teodycea, Rozprawa metafizyczna i Monadologia

Czym jest Wilhelm Gottfried Leibniz znaczenie w Słownik filozofia L .