Co to znaczy KLASYFIKACJA JĘZYKÓW: dotyczy podziału - języków natural. nych na większe ekipy charakteryzujące się jakimiś wspólnymi cechami. Z racji na sposób grupowania wyróżniamy: klasyfikację genetyczną, geograficzną i typologiczną. Regulacja genetyczna lub genealogiczna (historyczna) opiera się na przekonaniu, iż języki tworzą rodziny językowe wywodzące się od jednego możliwego do wskazania języka-przodka (prajęzyka). O pokrewieństwie języków należących do tej samej rodziny decyduje się na podstawie analiz historyczno-porównawczych, wskutek których określa się panujące w danej rodzinie prawa językowe. W rodzinie języków słowiańskich mogą to być na przykład prawa dotyczące rozwoju samogłosek jerowych lub reguły rządzące zjawiskiem -] metatezy. Na podstawie podobnych badań określa się takie rodziny jak: indoeuropejska, semito-chamicka, chińsko-tybetańska i tak dalej, w ich obrębie rodziny mniejsze, na przykład w indoeuropejskiej: słowiańską, germańską (por. języki indoeuropejskie). Regulacja geograficzna łączy języki nie tyle z racji na pokrewieństwo, ile z uwagi na długookresowe kontakty skutkujące wzajemnymi wpływami. Dotyczy ona języków sąsiadujących ze sobą geograficznie, a efektem takiej klasyfikacji jest tworzenie tak zwany lig językowych i cyklów językowych. W Europie mamy na przykład ligę ogromnych języków Europy (angielski, francuski, niemiecki, włoski, rosyjski), a również - jako przykład ligi językowej przywoływany najczęściej w poezji - ligę bałkańską, gdzie skład wchodzą: bułgarski, macedoński, arumuński (macedoński rumuński), nowo-grecki, albański. Regulacja typologiczna (odmiennie: typologia językowa) opiera się na porównywaniu języków z punktu widzenia ich budowy, nie mniej jednak porównaniu podlegają nie całe języki, lecz ich poszczególne działy: fonologia, morfologia, syntaktyka, leksyka. wskutek porównań mor-fologiczno-syntaktycznych wyodrębniono np. typy języków różniące się stopniem zespolenia morfemów (gramatycznych i leksykalnych). To są: języki aglutynacyjne ( na przykład turecki, suahili), gdzie do rdzenia dołącza się morfemy pełniące tylko jedną funkcję gramatyczną czy słowotwórczą; fleksyjne (( na przykład polski, litewski, łacina), gdzie do rdzenia dołącza się morfemy, które mogą kumulować kilka funkcji gramatycznych, (( na przykład liczby i rodzaju; alternacyjne ( (( na przykład arabski, hebrajski), gdzie zmiana kategorii gramatycznej wyrazu jest związana z alternacją (obocznością) samogłoskową; izolujące (( (( na przykład chiński, tybetański), gdzie w okolicy wyrazów niosących znaczenie leksykalne występują odrębne, luźne morfemy (wyrazy posiłkowe) dodające znaczenie gramatyczne
- Co znaczy Końcówki Ruchome:
- Porównanie mogą zamieniać własną pozycję, nie muszą występować po temacie fleksyjnym. W j. polskim końcówkami ruchomymi są końcówki l. i 2. osoby l. pój. i l. mn. czasownika: -m (-em) -ś,(-eś), -śmy, -ście klasyfikacja języków co znaczy.
- Krzyżówka Kod Językowy:
- Dlaczego zobacz Mechanizm JĘZYKOWY klasyfikacja języków krzyżówka.
- Co to jest Konstatacja:
- Jak lepiej zobacz AKT MOWY klasyfikacja języków co to jest.
- Słownik Kognitywizm:
- Kiedy zobacz JĘZYKOZNAWSTWO KOGNITYWNE. KOHIPONIM - zobacz HIPONIMIA klasyfikacja języków słownik.
Czym jest Języków Klasyfikacja znaczenie w Słownik na K .
