PLOTYN co to jest
Definicja PLOTYN. Co znaczy twórca kierunku filozoficznego zwanego neoplatonizmem. Uważał, iż.

Co to jest Plotyn

Definicja PLOTYN: (około 203-270 n.e.) - filozof grecki, twórca kierunku filozoficznego zwanego neoplatonizmem. Uważał, iż istotą bytu jest nie tyle trwanie, ile stawanie się. Byt ma naturę świetlistą, promieniuje, wytwarzając nowe rodzaje bytu. Każdy wytworzony byt to emanacja bytu wyższego rzędu. Świat jest więc hierarchią bytów (emanacji) o zmniejszającej się doskonałości i mocy twórczej. Bytem pierwszym i zarazem najdoskonalszym, który "wyemanował" z siebie wszystkie pozostałe, jest prajednia, gdzie zjednoczone są idee Piękna, Dobra i Prawdy. Z niej wyłoniły się inne, coraz bardziej zależne i coraz mniej twórcze. Plotyn nazwał je hipostazami, a wyróżnił ich trzy: duch, dusza i materia. Duch, pierwsza emanacja absolutu, to świat idei rozumianych po platońsku; jego emanacją był natomiast świat psychiczny a więc dusza świata, łącząca w sobie wszystkie dusze jednostkowe. Ostatnią hipostazą, w najwyższym stopniu oddaloną od Jedni, stanowiącą kres emanacji, była nietwórcza już materia. Bytu najwyższego nie można poznać ani zmysłowo, ani nawet na drodze filozoficznej spekulacji. Jednak oczyszczona i natchniona dusza zdolna jest w stanie ekstatycznego zachwytu do bezpośredniej intuicji absolutu ( mistycyzm). Filozofia Plotyna stanowiła pomost złączający starożytną filozofię grecką z myślą chrześcijańską

Czym jest Plotyn znaczenie w Słownik filozofia P .