Definicja: Dźwięku barwa

» subiektywnie określana cecha dźwięku zależna głównie od widma jego częstotliwości, tzn. od tego, z jakich dźwięków prostych składa się analizowany dźwięk. Pozwala nam rozróżniać dźwięki pochodzące z różnych źródeł, np. z różnych instrumentów muzycznych lub różne głosy ludzkie. Dźwięki zawierające mało tonów harmonicznych określamy jako głuche, płaskie, bezbarwne. Dźwięki zawierające dużo wysokich tonów harmonicznych oceniamy jako przenikliwe, ostre, metaliczne. Oprócz widma, na barwę dźwięku wpływa również jego dynamika, tj. szybkość narastania i zanikania.

Inne pojęcia z fizyki na literę B

Podobne definicje:

• mózg elektronowy - inaczej komputer
• Keplera prawa - trzy prawa ruchu planet: (1) torem planety jest elipsa
• kompatybilność - zgodność komputerów lub programów komputerowych. Dzięki k
• warstwy przeciwodblaskowe - cienkie warstwy nakładane na powierzchnie urządzeń
• Heisenberga siły - siły jądrowe

Co oznacza barwa dźwięku? wytłumaczenie pojęcia.